KULABOT

Wanted Perfect B.F. Ni: Emma Bicolana Pindutin mo ko mula ulo hanggang paa, Haplusin mo ko mula gabi hanggang umaga, Wag lamang ang lakas ay susobra, At baka  katinua'y tuluyan nang masira. Kilitiin mo ang bawat sulok ko at kurba, Gamitan ng malalambot na hibla, Nang pinong mga lihim ko'y mawala, At tuluyan na saiyo'y isiwalat na. Mga titik ko'y iyong nagagawa, Maging makabuluhang mga katha, Tila baga nagbuklod sa'ti'y mahika, Keyboard na tulad ko'y iyo nang kapareha.

Bulong ni Mamay Ni: Emma Bicolana Pag makulog an saimong payo, Magdapog ka sana nin oregano, Sa nagkapira sanang segundo, Pusi' tulos kapulpulan mo. Pag may tama' an saimong tulak, Pinulpog na kalunggay an ibugtak, Siertong maati an hugak, Asin sa inidoro mapugawak. Pag lapa' na an saimong yokyok, Maghalon nin artamisang tinuktok, Sa pagkaaga asin pagkaluntok, Mangarigos, maghiso' nin udok. Pag ika man may kulatoy, Hiluton iyan nin kamoteng kahoy, Nganing mag-ulwat an paroy, Sa matang ara' ki Kolokoy. Madya na sa natad ko, Maogmang bulong para saimo, Sa kada helang kan tawo, Karaw sana man an itatao.

Ta'no Nauso an Kanser? Ni: Emma Bicolana Nauso an kanser ta mala', Ang babayi sa mayaman mapakadena, Nabisto man sana sa selpon, pero hinuhuna', Bulawan ni bata', ibabahog man saiya. Nauso an kaser ta mayo', An lalaki nin pagkamoot na totoo, Kagaw  ning kagaw pag may lipay sa payo, Ipapabakal si misis kapalit an porno. Nauso an kanser ta puros, Laman kan alimantak, duros asin duros, Sarong klik, artistahon tulos, Pero pagkabisto sa sadiri, minakupos. Kaya kun huna' mo, dae kang data, Ta bilang babayi, lupad hababa', O bilang lalaki, horot dae masara', O bilang tawo, paggalang sa sadiri wara', Hanapi na tabi', saen gikan an sala', Paomayan an helang, mientras may oras pa.

Brenda's Worth By: Emma Bicolana              Once there was a family in a fluffy village. The children were happy and healthy except Brenda.          "I am useless. I am not like Ella who can enchant everyone with her charming pearls. I am not like Norily who can stand out with her alluring long legs. I am not like Lily who can make everyone smile with her lovely curves.", complained Brenda.           "Oh dear, yes. You are not like Ella who can enchant everyone. You are not like Norily who can stand out in a crowd. You are not like Lily who can make everyone smile. It is because you are Brenda, and only a brow like you can  make all of us completely beautiful.", Mother cheek said.

Tutula na si Ma'am Ni:Emma Bicolana Noy, naalala mo pa, Nang magtagpo mga mata? Noy, nakangiti aking mukha, Habang ika'y nag-aalala. Nag-aalala ka na ako'y baka, Isang halimaw na masama, Nangangain ng bata, Nandudukot ng mata. Masaya ako noon sa simula, Pagkat taglay mo'y isang tanda, Na sa akin, ika'y tatalima, Mga aralin ko'y iyong makukuha. Noy, tama nga ako. Mahusay ka sa klase ko, Kaya't lagi akong napapatango, Napapapalakpak pa nga ako. Ngunit Noy 'di  naglaon, Naglayag yaring panahon, Sa klase ko liban ka tuwing hapon, Pag-aaral ata'y nais nang itapon. Tinanong kita Noy pero wala, Akong maapuhap na sagot kapagka, Di nalamang ma'y problema ka, At sa pagpasok ay nahihirapan na. Pansin ko lang ang 'yong katawan, Hirap nang makipagsabayan, Sa mga kamag-aral, nagsasayawan, Nagkakantahan, nagtatawanan. Kinausap ko ang nanay mo, Ni hindi makatingin sa ma...

No to Butete Ni: Emma Bicolana An butete, maluya-luya,akala mo, Pero  kaya kang hiluhon kainiyo, Tetentaran, lalasunon an dugo mo, Hanggang dagos ka na sa kamposanto. An butete, ano ta pagkakanon mo? Aram mo daw na  madiklom an plano? May hilom na anggot iyan sa saimo, Ta mawot maagaw si ilusyon mo. Pero sa butete, dae ka padaya, Risa yan sa nguso na mapupula, An matarom na ngipon, helinga, Ta dae iyan makakautik talaga. Kaya, an butete sa dagat iapon, Nungka na iyan dakupon, O magin pulutan kan parainom. Ta baad, masubad na si saimong agom.

Hapla’ Ni: Emma Bicolana Kolor bulawan na an sakong payo, Magabat asin umbok na gayo, Alagad dawa madunong, matalino, Husto na sana an pakaduko. Haloy na halat an Oktubre Kan si magurang na pobre. Parapaybsiks sige na an pasali Ta naggagatol an palad, asi’. Kundi maisog na duros Nandasmag, nangugos. Kinulugan si kalumuyan, Hinalian nin kaogmahan. Ngonyan, mayo nang namuya, Na toltol, masakripisyo kumbaga, Ta huna gayod mayo nang serbi pa, An paroy na arog ko, hapla na kaya.

Si Nonoy Ni: Emma Bicolana     Sa isang payak na bahay sa Calabanga, nakatira ang batang si Nonoy. Siya ang ikalawang anak nina Manny at Salve. Marami ang nasisiyahan sa kanya dahil sa kanyang matambok na pisngi at maputing balat. Matatakutin siyang bata. Mabilis din itong umiyak. Kaya, madalas siyang tuksuhin ng kanyang ate na si Ella.      Isang gabi, nang naghahanda na ang lahat sa pagtulog ay nakaramdam ng kakaiba si Nonoy. Kinamot niya ang kanyang malaking tiyan. Walang kakaiba. Tiningnan niya ang kanyang nanay. Wala namang bago. Normal lang ang lahat habang nagtatali ito ng kulambo. Tiningnan niya ang kanyang tatay. Lalo namang walang kahinahinala. Pagod siya sa trabaho kaya halos tulog na siya. Tiningnan niya ang kanyang ate. Walang kadudaduda. Malaki pa rin ang kanyang mga mata at naglilinis pa rin ng kanyang ilong gamit ang hintuturo.      “Ate, itatabi ko ‘tong alkansya ko sa pagtulog ha? Baka kasi mawala na naman i...

Iponsyap Mo! Ni: Emma Bicolana Kung naisasangla ang pagkapanganay, Magkano kaya? Pasok ba sa isang libong gabi Na walang insomya? Sakto lang ba ang limang daang diploma Na ipamumudmod sa iba ? O baka naman talagang isang daang ulit Lang na ninipis ang mukha? Kung pweda ba? Magkano kaya? O baka naman wala, Ni isang tataya, Dahil ni op sayo, wasa!

R.I.P. Ni: Emma Bicolana Kada paghangos ko, Pagkaipu nin Oksiheno, Mapatak na an sakong metro. Kada pagbuso mo, Nganing makatrabaho, Makikienutan ka na sa styro. Kada pagnganga nindo, Yan nganing matigbak kamo, Ta an panira puro hilo. Mayo na nin pagbabago, Kun pulpol an payo. Mayo namang tawo, Kun matatagas an puso. Mayo na! Tirigbak na!